Warzywa

FASOLA WIELOKWIATOWA (Phaseolus multiflorus)

Zielona odmiana fasoli. Jednak nawet z młodej fasoli należy usunąć podłużne, twarde włókna.

GROCH CUKROWY (Pisum sativum)

Jest to roślina pochodząca od grochu dzikiego rosnącego na Bliskim Wschodzie (była to jedna z pierwszych roślin uprawianych przez człowieka). Posiada on bardzo miękkie strączki i dzięki temu nadaje się w całości do jedzenia.

ŻÓŁTA FASOLKA SZPARAGOWA (Phaseolus vulgaris)

Pochodzi z Ameryki, gdzie jest znana pod nazwą wax – i jest tam najbardziej popularna. Posiada mniej składników odżywczych niż fasola zielona.

ZIELONA FASOLKA SZPARAGOWA (Phaseolus vulgaris)

Jest jednym z najpopularniejszych warzyw. Walorem tego warzywa jest zarówno smak jak i delikatny zielony kolor oraz bogactwo składników odżywczych.

GROSZEK ZIELONY (Pisum sativum)

Jest to bardzo popularna odmiana grochu siewnego. Do spożycia nadają się nie tylko ziarna, ale również młodziutkie strąki. Najczęściej ziarna dusi się lub gotuje i podaje do kotletów, dzikiego ptactwa lub smażonych kurcząt. Może być również składnikiem galaretek i sałatek oraz służyć jako farsz do omletów. Groszek zielony nadaje się również na puree.

KALAFIOR (Brassica oleracea)

Roślina ta była uprawiana już w starożytnej Grecji i w Rzymie. Natomiast w Polsce pojawiła się dopiero pod koniec XVI wieku. Jadalna część kalafiora to rozgałęzione, zgrubiałe pędy kwiatowe zakończone tzw. różą. Należy pamiętać by przed gotowaniem kalafior obrać z liści i dokładnie opłukać. Możemy gotować go w całości lub podzielonym na różyczki, jednak zawsze bez przykrycia (dzięki temu ulotnią się nieprzyjemne olejki eteryczne).

BROKUŁY (Brassica oleracea)

Spokrewniony z kalafiorem, jednak mają od niego większą wartość odżywczą. Zawiera wiele składników mineralnych oraz witaminy A, B, C i PP. Do jedzenia nadają się różyczki brokułów oraz długie pędy razem z liśćmi. Przyrządzamy je tak samo jak kalafior, ale krócej o mniej więcej od 5 do 10 minut. Występują w kilku odmianach, jednak najpopularniejsze są te zielone tzw. kalabryjskie.

KALAREPA (Brassica oleracea)

Trafiła do Polski dopiero w XIX wieku. Jadalna jest jej kulista, zgrubiała łodyga oraz liście. Najsmaczniejsza kalarepa jest młoda, gdyż wtedy jest soczysta i miękka. Jednak przed przygotowaniem należy obrać ją z łykowatej łupiny i usunąć włókna. Trzeba ją trzymać w lodówce, gdyż na zewnątrz szybko twardnieje i nabiera nieprzyjemnego smaku. Gotujemy ją w małej ilości osolonej wody z dodatkiem tłuszczu i odrobiną cukru. Tak przygotowaną kalarepę możemy posypać do smaku zieleniną.

KAPUSTA BRUKSELKOWA (Brasscia oleracea)

Została wyhodowana na początku XIX wieku w Brukseli, potocznie nazywana brukselką. Ta odmiana kapusty jest bardzo odporna na niskie temperatury i dlatego można ją zbierać późną jesienią. Zawiera dużą ilość składników mineralnych i witamin. Nadaje się do smażenia w cieście, pieczenia, gotowania i zapiekania. Warto pamiętać, iż brukselkę należy przed właściwą obróbką cieplną krótko obgotować we wrzącej wodzie, odcedzić i ponownie zalać wodą.

PAK – CHOI (Brasscia sinesis) i KAPUSTA PEKIŃSKA PE – TSAI (Brasscia pekinensis)

Te dwie odmiany kapusty chińskiej są składnikiem wielu orientalnych potraw. Bardziej znana jest kapusta pe-tsai, posiada wydłużone, kruche, przylegające do siebie liście, wyglądem przypominające sałatę rzymską. Możne je podawać na surowo z winegretem lub pokrojoną dodawać do bulionu. Nadaje się do faszerowania, duszenia. W kuchni chińskiej często podaje się je marynowane lub kwaszone.

KAPUSTA WŁOSKA (Brassica oleracea)

Wchodzi w skład włoszczyzny, jest podstawowym składnikiem surówek i sałatek. Można ją gotować, faszerować i dusić.

KAPUSTA BIAŁA (Brassica oleracea)

Najlepsza kapusta biała powinna być twarda i ciężka, natomiast jej liście cienkie i kruche.

KAPUSTA CZERWONA (Brassica oleracea)

Posiada twarde, czerwone liście oraz ostry smak. Bardzo dobrze nadaje się na surówki i sałatki. Można ją dusić z bulionem, goździkami, rodzynkami, imbirem, winem, oraz sokiem z czerwonych porzeczek lub żurawin, nadaje się również do gotowania. Jest idealnym dodatkiem do pieczonej gęsi, kaczki oraz kotletów cielęcych, wieprzowych i baranich.
… (aby zobaczyć resztę artykułu przejdź dalej)

Strony: 1 2 3 4