Warzywa

KARTOFLE (Solanum tuberosum)

Są najpopularniejszym warzywem w Polsce. Na samym początku jedzono je dość niechętnie, jednak w miarę upływu czasu zajęły praktycznie pierwsze miejsce w kuchni polskiej. Najczęściej kartofle podawane są jako dodatek, jednak mogą być również samodzielnym daniem, bądź składnikiem sufletów, farszów, pasztetów, klusek, placków i zapiekanek. Można je gotować w wodzie, bulionie bądź na parze, smażyć, piec, przecierać na puree, dusić i faszerować. Ziemniaki przeznaczone do gotowania należy zalewać wrzątkiem, wtedy są smaczniejsze i zachowują więcej składników odżywczych.

MARCHEWKA (Daucus carota)

Jest to roślina pochodząca z Azji, gdzie była już znana w starożytności. Jednak jej popularność wzrosła dopiero w średniowieczu. Jest to składnik wielu potraw, takich jak sałatki, surówki, zupy. Można z niej zrobić bardzo smaczny sok oraz nadaje się do gotowania, smażenia, zapiekania w cieście i duszenia.

OGÓRKI (Cucumis sativus)

Najprawdopodobniej pochodzą z Persji i są jednym z najdawniej uprawianych warzyw. Są cenione głownie ze względu na swój delikatny smak, jednak mają niewiele wartości odżywczych. Najpopularniejszą odmianą są te szklarniowe tzw. długie, bez nasion oraz gruntowa, krótsza, w twardej skórce. Do spożycia nadają się młode ogórki (niedojrzałe), jeszcze zanim ich nasiona nie stwardnieją. Można z nich robić zupy, sosy, nadają się do faszerowania, duszenia i smażenia. Marynowane i kiszone ogórki są dodatkiem do sałatek, surówek i mięs, natomiast ze świeżych ogórków robi się mizerię.

PAPRYKA

Pochodzi z Ameryki Południowej, do Europy Zachodniej przywieźli ją uczestnicy wyprawy Krzysztofa Kolumba. Natomiast w krajach Europy południowo – wschodniej jej uprawę rozwinęli Turcy. Istnieje bardzo wiele odmian (około 200) papryki. Jednak są trzy podstawowe gatunki papryk: papryka roczna (Capsicum annuum), posiada duże owoce, najczęściej słodka w smaku; papryka jagodowa (Capsicum baccatum), mięsista i ostra; papryka krzewiasta (Capsicum frutescens) o bardzo ostrym smaku, nazywana chili. Słodka papryka nadaje się do jedzenia surowo w postaci surówek, sałatek oraz dodatek do potraw warzywnych. Można ją faszerować, dusić lub piec.

POMIDOR (Lycopercison esculentum)

Jest to roślina pochodząca z Ameryki Południowej, do Europy został przywieziony przez hiszpańskich żeglarzy, jednak w Polsce największą popularność zyskał dopiero w XIX wieku. Istnieje wiele odmian pomidorów: sałatkowe o gładkiej i cienkiej skórce, pomidory żebrowane, żółte, wieloowocowe. Nadają się do spożywania na surowo, w sałatkach, jako dodatki do potraw. Możemy je faszerować, przyrządzać z nich sosy lub zupy. Wchodzą w skład pikli i chutneyów, robi się z nich sok, koncentrat, przecier i keczup.

PIETRUSZKA (Petroselinum hortense)

Jest ona uprawiana ze względu na bardzo rozwiniętą zielną nać, która jest bogata w witaminę C. Uprawiana jest przede wszystkim dla korzenia spichrzowego.

RZODKIEWKA (Raphanus sativus)

Służy jako dodatek do sałatek, sosów oraz do dekoracji potraw. Bardziej od białej popularna jest rzodkiewka koloru czerwonego.

RZEPA (Brassica rapa var. rapifera)

Część jadalna to korzeń, który jest okrągły bądź wydłużony. Po obraniu nadaje się do utarcia na tarce lub pokrojenia. Można z niej przyrządzać puree i surówki, nadaje się również do nadziewania i duszenia.

RZEPIK (Brassica rapa var. oleifera)

Roślina ta jest odmianą rzepy. Przyrządza się z niego potrawy duszone i zupy. Podobnie jak rzepa zawiera witaminy C, PP i A oraz wiele soli mineralnych.

DAIKON (Raphanus sativus)

Jest to japońska rzodkiew, jednak jest łagodniejsza od rzepy i rzodkiewki. Jej długość może wynieść nawet jeden metr. Podawana jest w postaci sałatek i surówek. Pokrojoną podaje się do zup, jest również składnikiem duszonych lub gotowanych potraw z warzyw.

SELER (Apium graveolens)

Występuje w kilku odmianach. Jest rośliną pochodzącą z rejonu Morza Śródziemnego i znana była już w starożytności. Zyskał ogromną popularność i jest już uprawiany na całym świecie. Można z niego robić zupy, sałatki, surówki, sosy. Seler korzeniowy nadaje się do przyrządzania puree, placków, krokietów i budyni.

SZPARAGI (Asparagus officinalis)

Jadalna część szparagów to młode, mięsiste pędy zakończone najlepszą ich częścią – główką. Najbardziej popularne są dwie odmiany: zielona i biała, różnią się one smakiem i aromatem. Najczęściej podaje się je z masłem i tartą bułką.

SZPINAK (Spinacia oleracea)

Można go dodawać do sałatek zarówno sparzony jak i surowy. Sparzone liście szpinaku nadają się do robienia gołąbków. Należy pamiętać, iż mrożony szpinak nadaje się tylko do duszenia. Sok ze szpinaku nadaje się do barwienia potraw, np. makaronu, sosów, puree z innych warzyw.

SZCZAW (Rumex)

Posiada liście o lekko kwaskowatym smaku, które nadają się do spożycia na surowo w sałatkach lub ugotowane i posiekane jak szpinak. Przede wszystkim jest składnikiem, sosów, zup i mieszanek ziołowych.

LIŚCIE WINOROŚLI (Vitis vinifera)

Liście winorośli (marynowane) służą przede wszystkim przyrządza się gołąbki faszerowane ryżem.

JARMUŻ (Brassica oleracea var. acephala)

Posiada duże, karbowane liście (czasem spotyka się o gładkich liściach). Służy głównie do dekoracji półmisków. Najlepiej smakuje ugotowany i polany masłem, również może być składnikiem sałatek i zup.

NASIONA STRĄCZKOWE SUCHE

Posiadają wysoką wartość odżywczą: około 20 – 40% białka, do 60% węglowodanów, składniki mineralne, tłuszcz nienasycony oraz witaminy z grupy B. Warto pamiętać, że duża zawartość białka w soi, grochu, fasoli sprawia, iż rośliny te mogą zastąpić białko zwierzęce. Suchy groch, fasola i inne nasiona strączkowe wymagają namoczenia przed gotowaniem. Co do długości gotowania to zależy to od gatunku grochu czy fasoli, oraz od rodzaju przygotowanej potrawy. Wyróżniamy fasolę borlotto, fasolę czerwoną, białą fasolę dużą, wspięgę chińską, fasolę złotą, groch żółty, fasolę czarną, soczewicę oraz suszony bób.

 

Strony: 1 2 3 4